به خوبی مستند است که توسعه نهادی با کاهش ریسک پذیری ، ثبات بانک ها را به شدت افزایش داده است. ما تأثیر علیت توسعه سیستم حسابداری را بر مبنای ریسک بانکی بر اساس مدل های اختلاف در تفاوت (DID) در زمینه اصلاحات نهادی بررسی می کنیم. با ایجاد دو اقدام متمایز از سیستم حسابداری: فاصله تا استانداردهای بین المللی گزارشگری مالی (شاخص IFRS) و تصویب قانون حسابداری داخلی (فهرست قانون حسابداری) ، ما نشان می دهیم که سیستم حسابداری تأثیر بسزایی در ریسک بانکی دارد. کشورهای اروپای مرکزی و شرقی (CEE). به طور خاص ، رعایت IFRS باعث کاهش شدید ریسک بانکی می شود ، در حالی که افزایش قوانین حسابداری داخلی منجر به ریسک بیشتر می شود. ما همچنین نشان می دهیم که عضویت در اتحادیه اروپا اثر شاخص IFRS را در مورد ریسک بانکی برای آن دسته از کشورهای در حال گذار تقویت می کند.