ارزیابی و قرار گرفتن در معرض ریسکهای مالی نگرانی اصلی سرمایه گذار است. سرمایه گذاری های مسئولانه روش های جدیدی را برای کاوش و ارزیابی پایداری و ریسک های مالی بالقوه با خطرات اجتماعی و زیست محیطی ارائه می دهد. از این رو ، خطرات اجتماعی ، حاکمیتی و زیست محیطی نیز می تواند خطرات مالی باشد. با این وجود ، وابستگی متقابل مفاهیم پایداری با سایر مفاهیم مربوطه ، ضعف عمده ای برای پیشرفت عمل است (وایت هاوس ، ۲۰۰۳). در نتیجه ، عملکرد اجتماعی از عملکرد اقتصادی و محیطی عقب مانده است. مقاله به بررسی سازه های گزارشگری عملکرد عملکرد اجتماعی فعلی (لیدنبرگ ، ۲۰۱۷) برای تعیین نقاط ضعف و نقص اندازه گیری در شیوه های پایداری اجتماعی و حاکمیتی در آموزش مدیریت می پردازد. این برای بهبود آموزش مدیریت مسئولیت پذیر بسیار مهم است زیرا سرمایه گذاری های محیط زیست ، اجتماعی و حاکمیتی (ESG) حوزه های وابسته به هم وابسته هستند که در سیستم های حاکمیت چند مرکزی فعالیت می کنند.