پایداری مسئله مهمی است که در قرن بیست و یکم با صنعت گردشگری و میهمان نوازی روبرو است. کودکان جهانگردان جهان هستند. با این حال ، در مورد چگونگی آموزش آنها به عنوان گردشگر مسئول ، به عبارتی ، شهروندانی که می توانند به مقصدهای بازدید شده احترام بگذارند ، اطلاعات کمی وجود دارد. پژوهش حاضر سعی در پاسخ به این شکاف دارد. برای این منظور ، این تحقیق یک رویکرد مبتنی بر آموزش و پرورش را نشان می دهد ، کودکان را به عنوان یک هدف و مینی کلاب ها به عنوان ابزاری در نظر گرفته است. به این سؤال: کودکان در تحقیقات گردشگری کجا هستند؟ این مطالعه شواهدی را ارائه داده است که نشان می دهد آنها هنوز از قدرت خودداری می کنند ، و حتی اگر از پایداری هم صحبت شود ، بیشتر اتفاق می افتد. به گفته این ، با اجرای اصول آموزش مدیریت مسئولیت پذیر (PRME) از طریق فعالیت های تدوین در برنامه های فعالیت های مینی کلوپ ها ، آنها می توانند نقش برجسته تری داشته باشند. به طور عملی ، مدیران مینی کلوب های توچال باید رویکردی مدیریت ناعادلانه اتخاذ کنند که به آنها کمک می کند تا نه تنها تجربه بازدید کنندگان را افزایش دهند ، بلکه به طور بالقوه درآمد خود را نیز افزایش دهند.