تحقیقات خاص متن برای ارتقاء ترانزیت عمومی با بهینه سازی محیط ساخته شده در روند نوسازی شهری ضروری است. در این مقاله با استفاده از داده های بررسی سفرهای مسکونی در شنژن ، چین در سال ۲۰۱۴ ، چگونگی تأثیر محیط زیست بر مسافرت ترانزیت در روستاهای شهری که در آن گروه کم درآمد زندگی می کرد ، تأثیر گذاشت و همه آنها مستأجر هستند. از مدل سازی معادلات ساختاری برای بیان تأثیر متغیرهای محیط اقتصادی-اجتماعی ، خدمات حمل و نقل عمومی و متغیرهای محیطی بر انتخاب حالت سفر ، زمان و مسافت سفر با کنترل برای انتخاب خود مسکونی استفاده شد. مشخص شده است که پس از در نظر گرفتن تأثیر خود انتخاب ، تأثیر تراکم و در دسترس بودن ترانزیت در مسافت سفر ، زمان مسافرت و انتخاب حالت ترانزیت در روستاهای شهری همچنان قابل توجه است. در مورد روستاهای شهری ، میزان دسترسی حمل و نقل برای ارتقاء ترانزیت از اهمیت بیشتری برخوردار است ، اما تأثیر منفی تراکم در انتخاب حالت ترانزیت و هیچ تأثیر کاربری اراضی مختلط مانند یافته های قبلی غیرمعمول نیست. این تا حدودی به دلیل درآمد نسبتاً پایین ، مالکیت پایین اتومبیل و تقاضای مسافرتی کمتری برای مستاجران ساکن در روستاهای شهری است. یافته های ما دیدگاه های جدیدی در مورد نوسازی شهری در حال ترانزیت ارائه می دهد که هنگام تبدیل روستاهای شهری ، باید بر افزایش دسترسی ترانزیت تأکید شود و استفاده از اراضی مختلط در صورت محدودیت زمان و بودجه می تواند مورد توجه قرار گیرد.