اهمیت قوم شناسی
با استفاده از این مطالعه ، هدف ما مستندسازی استفاده های سنتی از گیاهان دارویی در بخش غربی Aladaglar / Nigde بود.
مواد و روش ها
این مطالعه بین سالهای ۲۰۰۳ و ۲۰۰۵ انجام شده است. منطقه تحقیقاتی در قسمت غربی کوههای آلاادگلار بود. در طی کار میدانی از شهرکهای آلاادگلار (۵ شهر و ۱۰ روستا) بازدید شد. گیاهانی که به کمک مصرف کنندگان گیاهان دارویی جمع آوری می شوند. گیاهان شناسایی و نمونه های کوپن تهیه شد. این نمونه های کوپن در گیاهان دارویی دانشکده داروسازی دانشگاه استانبول (ISTE) نگهداری می شدند. ما اطلاعات را با استفاده از مصاحبه های نیمه ساختار یافته با ۱۷۰ خبره (۹۰ مرد و ۸۰ زن) جمع آوری کردیم. علاوه بر این ، ارزش نسبی اهمیت گونه ها تعیین و عامل اجماع آگاهانه (FIC) برای گیاهان دارویی که در این تحقیق تحقیق شده اند محاسبه شد.
نتایج
براساس نتایج شناسایی ، از بین ۱۲۶ گیاه توسط ساکنان و ۱۱۰ گونه متعلق به ۴۰ خانواده برای اهداف دارویی مورد استفاده قرار گرفت. بیشتر گیاهان دارویی مورد استفاده در Aladaglar / Nigde به خانواده های Lamiaceae (25 گونه) ، Asteraceae (16 گونه) ، Apiaceae (7 گونه) ، Fabaceae (6 گونه) و Brassicaceae (5 گونه) تعلق دارند. رایج ترین گونه های گیاهی Hypericum perforatum Thymus sipyleus var بود. sipyleus، Rosa canina، Urtica dioica، Malva neglecta، Thymus leucotrichus، Salix alba، Mentha longifolia، Berberis crataegina، Juniperus oxycedrus، album Viscum subsp. abietis ، Allium rotundum و Taraxacum stevenii. شایع ترین آماده سازی ها تزریق و جوشانده بود. گیاهان دارویی سنتی بیشتر برای معالجه بیماریهای قلبی عروقی (۸۶٪) ، بواسیر (۷۹٪) ، بیماریهای ادراری (۶۹٪) ، دیابت (۶۸٪) و بیماریهای تنفسی (۶۱٪) استفاده شده اند.
نتیجه
استفاده از طب سنتی هنوز در بین ساکنان کوههای آلاادگلار / منطقه نیگده رواج داشت. به دلیل کمبود امکانات پزشکی در روستاهای کوهستان های علاءگلار ، افراد محلی به جای معالجه درمانی ، گیاهان دارویی را ترجیح می دهند. این مطالعه نه تنها گیاهان وحشی را که برای اهداف پزشکی توسط افراد محلی Aladaglar / Nigde جمع آوری شده ، بلکه کاربردها و نامهای محلی این گیاهان را شناسایی کرده است. این مقاله به حفظ اطلاعات با ارزشی که در غیر این صورت ممکن است برای نسل های آینده از بین برود ، کمک می کند.