هر ساله حدود ۳۰ تا ۳۰ میلیون دلار آمریکا توسط سازمانهای دولتی و غیردولتی در تلاش برای حفظ اورانگوتان بورنی هزینه می شود. با این حال ، تجزیه و تحلیل جمعیت اخیر نشان می دهد که این تلاش ها نتوانسته اند کاهش گونه ها را کاهش دهند. هدف اصلی برنامه اقدام ملی اندونزی برای حفاظت از اورانگوتان “بهبود حفاظت در محل به عنوان فعالیت اصلی تضمین بقای اورانگوتان در زیستگاه های بومی آن است”. در این مقاله به تشریح و بررسی سرمایه گذاری های جاری در فعالیت های حفاظت و توصیه هایی در مورد اختصاص استراتژیک بودجه برای حفاظت در آینده می پردازیم. داده های هزینه اولیه اقدامات مهم حفاظت ، از جمله نجات و توانبخشی اورانگوتان ، حفاظت از زیستگاه ، احیای زیستگاه و آموزش جامعه ، از گزارش های سالانه آژانس های غیر دولتی و ادبیات اولیه جمع آوری شده است. یک مدل چگالی و توزیع جمعیتی اخیر ، و گزارشهایی که اثربخشی راهکارهای حفاظت از گونه ها را نشان می دهد ، برای محاسبه روند جمعیت در حضور و عدم حضور مداخلات استفاده می شود. با استفاده از یک ابزار تخصیص دهنده منابع با دسترسی به هزینه باز ، هزینه ها و عملکرد برنامه را بررسی می کنیم. ما سپس توصیه هایی را در مورد نحوه تخصیص استراتژیک بودجه حفاظت از برنامه های آینده برای اطمینان از حداکثر کارایی ارائه می دهیم