سالها جنگ داخلی در لبنان (۱۹۹۰-۱۹۹۵) منجر به تخریب قابل توجهی در شهرها و شهرهای آن شد و تأثیرات قابل توجهی بر ساختمانها و زیرساختها گذاشت. نکته قابل توجه ، بخش برق مدت ها پس از پایان جنگ همچنان از قطع برق رنج می برد و شهروندان این کشور استراتژی های مختلفی را برای حفظ خدمات برق مورد نظر در خانه های خود اتخاذ کرده اند. این امر باعث ایجاد زیرساختهای غیررسمی ، مانند ژنراتورهای دیزل شده توسط بازیگران تجاری یا متعلق به ساکنان شهری است.
این مقاله با استفاده از یک رویکرد کیفی به بررسی تجربه چند جانبه قطع برق در مناطق شهری لبنان ، ماهیت و عملکرد خدمات برق غیررسمی حاصل از آن که این شکاف را پر کرده است ، و تأثیر آنها بر زندگی روزمره می پردازد. استدلال می کند که راه حلهای مختلف عملی که خانواده ها به منظور افزایش تأمین برق به خانه هایشان اتخاذ کرده اند ، تجربه متمایز شده ای از خدمات زیرساختی در شهر ، محلات و ساختمان های آن ایجاد می کند. این تأثیرات را از طریق سه نقطه اتصال بررسی می کند: شبکه ارائه دهندگان برق غیررسمی ، روالها و شیوه های جدید خانوارها و اشیاء و آثار باستانی که منظره انرژی در شهر را تشکیل می دهند. این تحقیق به درک روابط حاصل از این زیرساختهای “جدید” و غیر رسمی کمک می کند.