کیفیت محیط خانه با رشد و یادگیری کودکان مرتبط است. در اوایل کودکی ، روشهایی که والدین در ساختن محیط خانه ایجاد می کنند ، با نتایج آمادگی مدرسه مرتبط است ، اما تحقیقات محدود بررسی کرده است که تا چه اندازه کیفیت محیط خانه پایدار است یا تغییر در گذار به مدرسه یا اینکه آیا این ثبات یا تغییر است؟ مربوط به پیامدهای کودکان است. مطالعه حاضر تداوم و تغییر سطح کیفیت محیط خانه را در سنین ۳ تا ۵ سالگی و ارتباط آن با نتایج آمادگی مدرسه (به عنوان مثال تنظیم توجه ، مهارتهای زبانی ، مهارتهای اجتماعی- عاطفی) در سن ۵ سالگی مورد بررسی قرار داده است. این مطالعه از چهار موج (پایه ، سن ۳ ، ۵ و ۹ سالگی) از مطالعه خانواده های شکننده و بهزیستی کودکان تشکیل شده است که شامل ۴۸۹۸ کودک (۴/۵۲٪ مرد) و مراقبان اولیه آنها است. بیست و یک درصد از مادران نمونه کل سفید ، ۴۷ درصد سیاه پوست ، ۲۷ درصد اسپانیایی و ۴ درصد نفر دیگر بودند. شصت و پنج درصد از مادران دارای سطح تحصیلات دبیرستان یا کمتر بودند ، ۲۴٪ برخی دانشکده را تکمیل کردند ، ۱۱٪ دارای مدرک دانشگاهی یا بالاتر بودند. نتایج نشان داد که در کیفیت محیط خانه بین ۳ تا ۵ سال پایداری وجود ندارد. علاوه بر این ، محیط خانه با کیفیت بالاتر در ۳ سالگی و تغییر در کیفیت محیط خانه ، پیش بینی می کند که در تنظیم توجه کودکان ، دستاوردهای بیشتری داشته باشد. ، و شایستگی عاطفی اجتماعی اهمیت محیط های اولیه برای آمادگی مدرسه کودکان و پیامدهای احتمالی آن برای تحقیقات ، سیاست ها و مداخلات آینده جهت ارتقاء رشد سالم در اوایل کودکی مورد بحث قرار گرفته است.