با توسعه سریع اقتصاد ، تضاد بین اقتصاد اجتماعی و محیط زیست اکولوژیکی برای بیشتر شهرهای مبتنی بر منابع در چین به طور فزاینده ای برجسته است. توسعه هماهنگ بین اقتصاد اجتماعی و محیط زیست محیطی برای توسعه پایدار شهرهای مبتنی بر منابع بسیار مهم است. در این مقاله توسعه هماهنگی بین اقتصاد اجتماعی و محیط زیست محیطی ۱۹ شهر مستقر در شمال شرقی چین با استفاده از الگوی درجه هماهنگی جفت سازی بررسی شده است. روش محاسبه انحراف حداکثر به منظور محاسبه وزن شاخص ها با هدف گسترده تر کردن اختلاف کلی توسعه شهرها ، به وضعیت پویا گسترش یافته است. نتایج نشان می دهد که توسعه هماهنگ شهرها ایده آل نبوده است. یازده شهر (۵۷٫۹٪ حسابداری) هماهنگی اولیه و ریز را نشان دادند. نه شهر (۴/۴۷ درصد) دارای روند نزولی در سطح هماهنگی اتصال هستند. توسعه هماهنگ سایر شهرها با افزایش حداکثر رشد سالانه ۲٫۳۸٪ رشد کمی نشان داد. دلیل اصلی هماهنگی پایین این است که توسعه اقتصاد اجتماعی بسیار عقب مانده از محیط زیست محیطی بوده است. براین اساس علل اصلی عقب ماندگی اقتصاد اجتماعی مورد بررسی قرار گرفت و برخی از پیشنهادات خاص ارائه شد.