زمینه
ارائه مدل های انعطاف پذیر و انواع گزینه های ورزشی برای حمایت از مشارکت طولانی مدت ورزش در بیماران مبتلا به نارسایی قلبی (HF) اساسی است. هدف از این مطالعه مقدماتی ، تعیین امکان سنجی و اثربخشی آموزش ورزشهای آبی در طی یک مرحله نگهداری برای جمعیت نارسایی قلبی بود.
مواد و روش ها
در این کارآزمایی طراحی متقاطع ۲ individuals 2 ، افرادی که قبلاً توانبخشی HF را به اتمام رسانده بودند ، به مدت شش هفته در هفته یا یک بار در یک برنامه تمرینی آبی مستقر در زمین یا آبزی به صورت تصادفی درآمده و پس از آن زمان برای شش دوره دیگر به پروتکل تمرین تمرینی جایگزین تغییر یافتند. هفته ها آزمون دو دقیقه ای راه رفتن (۶MWT) ، قدرت گرفتن ، سرعت پیاده روی و اندازه گیری تعادل برای دو پروتکل آموزشی مقایسه شد.
نتایج
پنجاه و یک شرکت کننده (۴۳ مرد ، میانگین سنی ۶۹٫۲ سال) داده ها را برای تجزیه و تحلیل کمک کردند. هر دو گروه در دوره پیگیری عملکرد خود را حفظ کردند ، اما پیشرفت در ۶MWT در گروه آموزش مبتنی بر زمین بیشتر بود (CI 95٪: ۰٫۷ ، ۲۲٫۵ ؛ p = 0.038) ، با اختلاف میانگین ۸٫۸ متر. در مقایسه با دو پروتکل آموزشی تفاوت معنی داری برای سایر پارامترها مشاهده نشد.
نتیجه
حضور در یک برنامه ورزش آبی یک بار در هفته برای بیماران مبتلا به HF پایدار امکان پذیر است و ممکن است گزینه مناسبی برای حفظ عملکرد عملکردی در بیماران انتخاب شده باشد.