این مقاله به تشریح راهبردهای اجتماعی شدن ۱۲ مادر برانداز لبنانی در اسرائیل می پردازد و راهکارهای آنها را با کسانی که در ادبیات مهاجرت مورد بحث قرار گرفته است ، مقایسه می کند. ما با بهره گیری از مصاحبه های عمیق کیفی ، اهداف و شیوه های جامعه پذیری مادر را که برای حفظ فرهنگ منشأ آنها طراحی شده است ، کشف می کنیم. این مادران برانداز برخلاف والدین مهاجر که خود را نیاز به پاسخگویی به فرهنگ جدید خود می دانند ، خروج خود را موقت می دانند و خیال خود را از بازگشت به لبنان در آینده می دانند. بنابراین ، یافته اصلی این مطالعه ، استراتژی جامعه پذیری است که موجب تقویت گذشته در رویایی برای آینده می شود. این استراتژی با هدف ارتقاء وفاداری کودکان و درونی کردن آنها در این مفهوم که متعلق به اسرائیل نیستند. مادران همچنین به هویت ملی فرزندان خود اهمیت فراوانی می دهند و از پنج روش مختلف جامعه پذیری برای حفظ آن استفاده می کنند: الگوسازی ، میراث فرهنگی و جامعه پذیری مذهبی ، همبستگی گروهی ، مقابله با تبعیض و انتظارات ازدواج. شناخت پیچیدگی تغییرات متنوع در تغییرات فرهنگی که راهبردها و شیوه های جامعه پذیری والدین را برای فرزندانشان آگاه می کند ، ممکن است برای هرگونه سیاست یا مداخله ای که به سمت جمعیت های نادیده گرفته می شود ، بسیار مهم باشد.