با وجود قانون فعال دولت برای حمایت از کارگران ، حقوق کارگران همچنان در چین بطور گسترده نادیده گرفته می شوند و ضعیف از آن استفاده می شوند. محدودیت های ساختاری ، مانند استراتژی توسعه ایالتی که بر کارآیی سهام عدالت ، بازارهای محکم کار و عدم وجود شبکه ایمنی مؤثر ، مغایر است ، نمی تواند کاملاً توضیح دهد که چرا کارگران چینی تأثیر کمی در محیطی که در آن کار می کنند و تخلفات حقوق آنها اغلب اتفاق می افتد. در این مقاله با استفاده از نظریه حقوق شهروندی مارشال ، ساختار حقوق کارگری چین برای توضیح توضیح داده شده است. این استدلال است که در حالی که قانون کار چینی حقوق فردی کارگران را در مورد قراردادها ، دستمزدها ، شرایط کار ، حقوق بازنشستگی و مواردی از این دست تصریح می کند ، نتوانسته است حقوق جمعی از آنها ، یعنی حقوق سازماندهی ، اعتصاب و معامله جمعی را در آنها فراهم کند. حس معنی دار فقدان حقوق جمعی یکی از مهمترین عواملی است که باعث می شود حقوق فردی کارگران آسیب پذیر ، توخالی ، غیرقابل اجرا و یا غالباً نادیده گرفته شود. قانون کار که به کارگران اجازه می دهد تا به طور جمعی رفتار کنند ، برای حفظ حقوق فردی آنها بسیار مهم است.