استفاده از قارچ کش های شیمیایی برای کنترل بیماری های گیاهی یک جزء اساسی در مدیریت محصول است. قارچ کش ها از دهه ۱۹۴۰ تاکنون در منطقه کشاورزی اثر خوبی داشته اند و در نتیجه کنترل ایمن و مؤثر بیماری های گیاهی ، کمک به امنیت عملکرد محصول و کمک به تولید کنندگان به صرفه اقتصادی انجام می شود. برخی از بیماریهای گیاهی چنان تأثیر چشمگیری بر محصول دارند که ممکن است رشد آنها بدون استفاده از قارچ کشها از نظر اقتصادی غیرممکن باشد. صنعت طی دهه های اخیر در زمینه اختراع و معرفی به قارچ کش های جدید و مؤثر به بازار بسیار موفق بوده است ، به ویژه بنزیمیدازول ها ، دی کربوکسامیدها ، آزول ها ، استروبیلورین ها و اخیراً مهار کننده های سوکسینات دهیدروژناز که نام آنها را تنها چند مورد ذکر کرده اند. معرفی قارچ کش های جدید یک عنصر اساسی برای فراهم آوردن کنترل پایدار بر بیماری های عمده محصولات زراعی است. نیاز به قارچ کش های جدید و نوآورانه با مدیریت مقاومت ، موانع نظارتی و افزایش انتظارات مشتری در بین دیگران هدایت می شود. این رانندگان خودشان در زمینه اختراع پایدار و توسعه راه حلهای جدید چالش های ویژه ای را برای صنعت آکروشیمیایی ارائه می دهند.