در تعدادی از پایانه های فرودگاه ، ورود به سیستم ، خروج و سالن های ورودی با دهانه های بزرگ و بدون پارتیشن و چندین اتصال به محیط بیرون مشخص می شوند. از این رو ، توزیع هوا در چنین سالن هایی پیچیده است. این مطالعه به مقایسه فضای حرارتی داخلی و راحتی حرارتی تولید شده با روشهای مختلف گرمایش می پردازد و در مورد مشکلاتی نظیر نفوذ هوا در فضای باز و شیب دمای عمودی بحث می کند. این مقایسه بر اساس یک سری آزمایشات محیط داخلی انجام شده در سه پایانه فرودگاه است که از حالتهای مختلف تهویه مطبوع ، مانند تهویه جت ، تهویه هوا در دمای پایین و گرمایش کف تابشی استفاده می کنند. از شاخص شیب دما در جهت عمودی برای نشان دادن توزیع دما در فضاهای بزرگ مجهز به گرمایش تابشی یا گرمایش هوا استفاده شده است. نتایج نشان می دهد که تهویه معمولی جت تمام هوا به ویژه نامطلوب است زیرا باعث گرادیان درجه حرارت شدید ، در حالی که گرمایش کف تابشی از این جنبه نسبتاً مفید است. نفوذ هوا در فضای باز نیز در این مطالعه ارزیابی می شود. نفوذ هوا در طبقه اول نسبت به طبقه دوم شدیدتر است زیرا در اثر پشته تشدید می شود. علاوه بر این ، این تحقیق به تجزیه و تحلیل پیشنهادات مربوطه ، از قبیل کنترل تأمین هوا ، کاهش نفوذ هوا از طریق ورودی ها ، و اتخاذ گرمایش کف تابشی برای بهبود محیط حرارتی داخلی در فضاهای بزرگ می پردازد.