داشتن کیفیت هوا در محیط داخلی ، به ویژه در محیط های اداری داخلی ، به منظور افزایش بهره وری و حفظ کارکرد مناسب ، حائز اهمیت است. این مطالعه به بررسی اثرات فعالیتهای داخل ساختمان در غلظت ذرات کمتر از ۲٫۵ میکرومتر (PM2.5) و ازن (O3) پرداخته و تأثیر بالقوه آنها را بر سلامت انسان ارزیابی کرده است. اندازه گیری غلظت PM2.5 و O3 داخلی هر ۲۴ ساعت در طول روزهای کاری در پنج محیط اداری واقع در یک منطقه نیمه شهری انجام شد. به عنوان یک مقایسه ، غلظت در فضای باز از نزدیکترین ایستگاه کنترل کیفیت هوای مداوم به دست آمده است. نتایج نشان داد که میانگین ۲۴ ساعت غلظت PM2.5 در محیط داخلی و خارجی به ترتیب ۳/۸۲ g 3/82 میکروگرم بر متر مربع و ۳/۵۸ g 4/17 میکروگرم بر متر مربع به دست آمد ، در حالی که برای O3 آنها به ترتیب ۴۵۲ ۷۵ ۴/۷۵ ۷۵ ۴/۴ و در گروه دوم ۵/۲ ۲۱ ۲۱٫۵ بودند. در ساعات کاری ، دامنه غلظت PM2.5 1.00 میکروگرم در مترمکعب ۳ تا ۶٫۱۰ میکروگرم بر متر مربع در حالی که برای O3 آنها ۰٫۱۰ppb تا ۳۸٫۰ ppb بود. نسبت داخلی به فضای باز (I / O) برای PM2.5 و O3 <1 بود ، بنابراین نشانگر نفوذ کم منابع خارجی است. ارزش ضریب خطر (HQ) برای کلیه ساختمانهای نمونه برداری در معرض مزمن و حاد <1 بود ، که نشان می دهد خطرات غیرسرطانی بسیار ناچیز است. خطر ابتلا به سرطان بالاتر (CR) بالاتر در خارج از منزل (2.67E-03) در مقایسه با داخل خانه (4.95E-04) تحت قرار گرفتن در معرض مزمن مشاهده شد در حالی که ارزش CR برای قرار گرفتن در معرض حاد بیش از 1.0E-04 است ، بنابراین نشان می دهد PM2.5 سرطان زا. برای محیط های داخلی و خارجی خطرناک است. نتایج حاصل از این مطالعه نشان می دهد که فعالیتهای اداری ، مانند چاپ و فتوکپی ، غلظت O3 داخلی را تحت تأثیر قرار می دهند در حالی که غلظت PM2.5 توسط مشارکتهای مربوط به داخل خانه تأثیر می گذارد.