حفظ یک مکالمه گاه به گاه که شامل بیش از چهار سخنران باشد ، واقعاً دشوار است. بلندگو پنجم را اضافه کنید ، و مکالمه اغلب به سرعت در گروه های کوچکتر شکسته می شود. به عنوان “مشکل مهمانی شام” ، این حد اندازه گفتگوی چهار نفره اعتقاد بر این است که ناشی از محدودیت های تکاملی شناختی بر ظرفیت های ذهنی انسان است. در این دیدگاه ، افراد می توانند در هر زمان سه ذهن دیگر را مدیریت کنند و منجر به گفتگوهای چهار نفره شوند. اما در حالی که کار موجود حساب های جایگزین را ارائه داده و از نظر تجربی آزمایش کرده است که چه چیزی باعث محدودیت اندازه مکالمه می شود ، به دانش ما ، هیچ اثری این سؤال را مورد بررسی قرار نداده است که چرا این ظرفیت بطور خاص چهار است؟ در این مقاله نظری ، ما (الف) تحقیق را مرور می کنیم که این محدودیت شناختی در جامعه را نشان می دهد ، (ب) ادبیات مربوط به حافظه کاری را مرور می کنیم ، که سؤال “چرا چهار” را به یک طول بررسی کرده است ، و (ج) شروع می کنیم به مطرح کردن. پاسخ به سؤال خاص اجتماعی ما “چرا چهار” با استفاده از مدلهای ساده ریاضی از جامعه پذیری در مقیاس کوچک ، که ما از مطالب مربوط به تکامل مرتبط با آن استفاده می کنیم ، یک توضیح احتمالی جدید برای محدودیت اندازه گفتگوی چهار نفره ارائه می دهیم.