توسعه گردشگری یک استراتژی اصلی کلیدی در ایجاد گزینه های مناسب برای معیشت جامعه برای اجتماعات ساکن و مجاور مناطق حفاظت شده دریایی در نظر گرفته شده است. در این مقاله به بررسی خصوصیات اقتصادی اقتصادی منطقه حفاظت شده خلیج نها Trang می پردازیم تا عوامل مؤثر بر تصمیم گیری برای مشارکت در بخش های گردشگری را بررسی کنیم ، و بررسی کنیم که آیا این تصمیمات به بهبود رفاه اقتصادی جوامع محلی کمک می کند یا خیر. این مقاله با استفاده از روش روش مختلط ، از جمله یک مدل استراتژیک و تجزیه و تحلیل بررسی های خانوار ، نشان می دهد که توسعه جهانگردی همانطور که انتظار می رفت ، هنوز به بهبود رفاه اقتصادی جوامع کمکی نکرده است. عوامل اصلی که مانع مشارکت ساکنان محلی در صنعت گردشگری می شود ، سطح پایین آموزش ، مسافت طولانی بین خانه ها و مقصد گردشگری و برداشت از اثرات گردشگری است. بنابراین ، بهبود آموزش و حمایت از جوامع برای تحقق اهداف متعدد اجتماعی و زیست محیطی باید یک سیاست اولویت باشد.