گیاهان دارویی منبع بالقوه قابل تجدید زیست مولکولها هستند. هدف از پژوهش حاضر ، بررسی ترکیبات فعال زیستی ، ظرفیت آنتی اکسیدانی و اثرات مهاری آنزیم عصاره آبی گیاه کاملیا سیننسیس L. ، Erica arborea L. ، Ilex paraguariensis A. St. Hilaire ، Rosmarinus officinalis L. و Thymus بود. vulgaris L. بازده استخراج بین ۸٫۵۴ و ۳۲٫۶۲٪ بود. محتویات ترکیبات فنلی کل از ۵/۳۱ تا ۵/۱۹۴ میلی گرم عصاره GAEs / g متفاوت بود. سیزده ترکیب فعال زیستی با استفاده از مایع طیف سنجی جرم کروماتوگرافی-الکتروسپری پشت سر هم مشخص شد و پانزده ترکیب در ۵ گونه شناسایی شد (اسید پروتوکاتوئیک ، اسید ۳/۴ دی هیدروکسی فنیل استیک ، (+) – کاتچین ، اسید کلروژنیک ، ۴-هیدروکسی بنزوئیک اسید ، اسید وانیلیک ، اسید کافئیک ، اسید سیریک ، اسید ۳-هیدروکسی بنزوئیک ، ورکاسکوزید ، اسید کو کواریک ، اسید فولیک ، هسپریدین ، هایپراساید و اسید رزماریک). Ilex paraguariensis و R. officinalis بالاترین فعالیت مهاری α-amylase و α-glukosidase را نشان دادند. تجزیه و تحلیل همبستگی نشان داد که اسید کافئیک و پینرسینول به ترتیب با فعالیتهای مهاری α-amylase و α- گلوکوزیداز ارتباط دارند. تجزیه و تحلیل مؤلفه اصلی و تجزیه و تحلیل خوشه ای گونه های مورد مطالعه را به سه خوشه اصلی گروه بندی کرد: گروه اول شامل E. arborea ، گروه دوم شامل I. paraguariensis و گروه سوم شامل C. sinensis ، R. officinalis و T. vulgaris بودند.