مواد کمکی با نسبت پواسون منفی دارای کاربردهای بالقوه در طیف گسترده ای از رشته های مهندسی هستند. چندین روش طراحی مبتنی بر FE برای دستیابی به مواد کمکی با خواص مؤثر هدفمند ، عمدتاً در رژیم تغییر شکل خطی توسعه داده شده است. در این مقاله ، یک چارچوب بهینه سازی شکل ایزوومتریک برای طراحی مواد کمکی ۲D با تغییر شکل تجویز شده در فواصل کرنش بزرگ ارائه شده است. با در نظر گرفتن ملاحظات ساخت عملی ، حداقل ضخامت برای هر عضو از طریق محدودیت هندسی مبتنی بر اسپلین اعمال می شود. قابلیت چارچوب از طریق دو مثال نشان داده شده است. در ابتدا ، مقاله بهینه سازی شکل گلبرگهای هگزا صاف در شرایط کرایه هواپیما را برای دستیابی به نسبتهای ثابت پواسون در نظر می گیرد ، از یک مقدار null تا -۰٫۵ تا فشار کششی مؤثر ۵۰٪. مثال دوم بهینه سازی شکل گلبرگهای سه و چهار گوش صاف را در شرایط تنش هواپیما برای رفتار تغییر شکل غیرخطی هدفمند پوست گربه تا ۹۰٪ کرنش کشش نشان می دهد.