مقدمه
رادیوگرافی های تازه واجد شرایط اغلب با ادغام در محل کار می جنگند. غالباً ، محیط های کاری آنها رشد حرفه ای را خنثی می کند و آنها را ناامید و مضطرب می کند. این امر منجر به عملکرد ضعیف در محل کار و حتی احتمالاً جذابیت می شود ، از این رو نیاز به ساختاری استراتژیک در محیط کار خود برای انتقال آسان تر است. در آفریقای جنوبی ، هیچ مطالعه منتشر شده ای در مورد جزئیات روند انتقال محل کار برای رادیوگرافی های جدید و الزامات زیست محیطی وجود ندارد. در این مقاله به بررسی نیازهای این گروه می پردازیم تا اطلاعاتی در مورد چگونگی ایجاد محیطهای کاری بهتر فراهم شود که باعث می شود رادیوگرافی های تازه کار واجد شرایط باشند.
مواد و روش ها
برای انتخاب پنج بیمارستان از نمونهگیری معیار استفاده شد و از کل نمونهگیری برای انتخاب کلیه رادیوگرافیان تازه کار در بیمارستانهای منتخب استفاده شد. پس از اخذ تأیید اخلاقی و رضایت شرکت کنندگان ، با استفاده از یک رویکرد پدیدارشناختی ، هفت رادیوگرافی تازه فارغ التحصیل مصاحبه شدند. مصاحبه های یک به یک ، چهره به چهره انجام شد ، صوتی ضبط شد و کلمه رونویسی شد. تجزیه و تحلیل پدیدارشناختی تفسیری بر روی مجموعه داده های نتیجه گیری برای شناسایی مضامین انجام شد.
نتایج
چهار موضوع اصلی پدید آمد: روابط بین فردی ، حمایت از همسالان تازه کار ، سیاست های دپارتمان و یادگیری. مناسبات بین فردی مثبت یک مؤلفه اساسی محیط کار بود. رادیوگرافی های تازه واجد شرایط در همان موسسه منجر به افزایش حمایت شدند. سیاست های دپارتمانی لازم برای تأمین نیازهای کارمندان جدید است و محیط باید یادگیری را تسهیل کند.
نتیجه
در حالی که یک محیط کار مثبت برای همه متخصصان رادیوگرافی مطلوب است ، فارغ التحصیلان تازه کار دارای نیازهای خاصی هستند که نیاز به توجه دارند. مدیریت نقش مهمی در اطمینان از ایجاد چنین محیطی برای تشویق احتمالی رادیوگرافی جدید دارد.