اینروزها تا چشم کار میکند در گوشه گوشه ی پایتخت کاغذ تبلیغات بر روی دیوار چسبانده شده ولی این بار موضوع تبلیغ رستوران، کلاسهای آموزشی یا قالیشویی غیرمجاز نیست بلکه حرف از بازی زندگی انسانهاست که برایش قیمت تعیین شده و دلالان بسیاری در این میان سودکلان میبرند.درواقع امروز جامعه ما شاهد معضلاتی است که با وجود اینکه بارها تکرار و موشکافی شده است، باز هم برای آنها افسوس خورده شده و متولیان امر در خواب زمستانی به سر میبرند. امروزه مبارزه با قاچاق انسان، به عنوان یکی از جرائم علیه کرامت انسانی، وجهه همت بسیاری ازکشورها قرار گرفته است. نقض کر امت انسانی توسط قاچاقچیان انسان و ارتباط تنگاتنگ قاچاق بادیگر جرائم سازمان یافته، مانند پولشویی ، از علل اصلی عزم جامعه جهانی برای مبارزه با این جرم است. تا قبل از تصویب قانون مبارزه با قاچاق انسان، نظام عدالت کیفری در سردرگمی بود. در سال ۱۳۸۳ به دنبال تحولات بین المللی، همانند تصویب پروتکل راجع به پیشگیری و مبارزه با قاچاق اشخاص به ویژه زنان و کودکان، الحاقی به کنوانسیون پالرمو و ارائه گزارش هایی مبنی بر قاچاق زنان و کودکان ازایران به کشورهای همسایه، قانون مبارزه با قاچاق انسان به تصویب رسید. این اقدام، خلأ قانونی در این حوزه را رفع کرد؛ اما تعجیل در تصویب آن موجب شد تا بسیاری از موضوعات مربوط به این جرم به سکوت برگزار شود. تحقیق پیش رو تلاش دارد قانون مذکور را مورد تحلیل و ارزیابی قرار دهد ونقایص آن را متذکر شود.