Lippia rotundifolia Cham. یک گیاه بومی و در خطر انقراض است که در ساوان وجود دارد که معطر و سرشار از یکنواختی است. هدف از این مطالعه بررسی تأثیر تنظیم کننده های رشد گیاه بر رشد و تجزیه و تحلیل شیمیایی L. rotundifolia توسط فضای داخلی / GC-MS بود. بخش گره ای (۱٫۰ سانتی متر) بر روی محیط پایه Murashige & Skoog (MS) همراه با مقادیر زیر تنظیم کننده های رشد کشت داده شد: ۰٫۰ ، ۲٫۲۲ ، ۶٫۶۶ ، ۱۱٫۱۰ ، و ۱۵٫۵۴ میکرومولار ۶-benzylaminopurine (BAP) همراه با ۰٫۰ ، ۲٫۶۸ ، و ۵٫۳۶ میکرومولار اسید نفتالن استیک (NAA) یا ۰٫۰ ، ۲٫۲۷ ، ۴٫۵۴ ، ۶٫۸۱ و ۹٫۰۸ میکرومولار تیدیازورون (TDZ) همراه با ۰٫۰ ، ۲٫۶۸ و ۵٫۳۶ میکرومولار NAA. بیشترین غلظت ۱۱/۱۰ میکرومولار BAP + 2.68 میکرومولار NAA بود که ۱۱ بوته در پیوند ۱ ant و ۱۵٫۵۴ میکرومولار BAP + 2.68 میکرومولار NAA ایجاد کرد که ۱۱٫۶ شاخه آن از ۱ ant کاوش داشت. TDZ در غلظت ۶٫۸۱ میکرومولار با ۲٫۶۸ میکرومولار NAA منجر به ۲۰ شاخه ریزنشت ۱، ، ۹٫۰۸ میکرومولار TDZ بدون NAA در ۲۲٫۸ شاخه های ant 1 ، و ۹٫۰۸ میکرومولار TDZ + 2.68 میکرومولار NAA در ۱۸٫۱ شاخه ها expl 1 expl شد. ریشه زایی در محیط کشت MS بدون تنظیم کننده های رشد گیاه صورت گرفت و سازگاری با موفقیت انجام شد (۹۵٪). تأثیر تنظیم کننده های رشد گیاه بر کسری از ترکیبات فرار کاملاً متغیر است. غلظت سایتوکینین به طور قابل توجهی در تولید ترکیبات فرار در فرهنگ شاخه های L. rotundifolia تأثیر گذاشت. این یافته ها نشان می دهد شاخه های بازسازی شده از بخش گره ای روی محیط MS حاوی غلظت های بالاتر BAP و NAA باعث افزایش میرسنون و لیمونن می شوند. محتوای اوکتیمنون فقط در غلظت های پایین BAP و NAA افزایش یافت.