رفتار آیینی ، به عنوان یک شکل خاص ، تکراری و سفت و سخت از جریان عمل در نظر گرفته شده است ، هر دو در زمینه های محیطی اجتماعی و غیر اجتماعی ظاهر می شود ، یک پدیده همه گیر در زندگی حیوانات از جمله افراد و فرهنگ های انسانی است. هدف از این همکاری ، بررسی یک استمرار تکاملی در دلایل نزدیکی و نهایی رفتارهای آیینی است. براساس تکرار الگوهای رفتاری برنامه ریزی شده ژنتیکی و / یا اپی ژنتیکی به دست آمده ، یک مکانیسم فیلوژنتیک در مکانیسمهای مجاوری یافت می شود. با توجه به اهمیت تطبیقی آن ، مطالعات تطبیقی اخلاقی نشان می دهد که تمایل به آئین گذاری با پیش بینی نشدن محرک های محیطی اجتماعی یا زیست محیطی هدایت می شود. از این منظر ، آیین ها ممکن است عملکردی “هموستاتیک” بر محیطهای غیرقابل پیش بینی داشته باشند ، که بیشتر توسط اجبارهای روانشناختی مشخص شده است. در انسان ، یک حلقه دایره ای ممکن است در بین اعمال آیینی و فعالیت نمادین برای مقابله با دنیایی با واسطه فرهنگی جدید رخ داده باشد. با این حال ، ما پیشنهاد می کنیم که اجبار به تکرار الگوهای عملکرد ، معمولی برای همه آیین ها ، دارای یک پایه حرکتی ژنتیکی ذاتی است ، بنابراین پیش آگاهی و از پیش نمادین است. ریشه در چنین ساختار حرکتی فیلوژنتیکی حفظ شده (دلایل نزدیکی) ، تکامل ظرفیت های شناختی و نمادین ، پیچیدگی آیین های انسانی را ایجاد کرده است ، هرچند حفظ عملکرد تطبیقی اصلی (دلایل نهایی) برای مقابله با محیط های غیرقابل پیش بینی است.