اقدامات حفاظت بیشتر در مناظر و مناظر پرمخاطره اتفاق می افتد. در نتیجه ، تصمیمات مربوط به حفاظت نمی تواند صرفاً به شواهد علوم طبیعی متکی باشد ، بلکه باید توسط علوم اجتماعی ، هنر و علوم انسانی نیز هدایت شود. با این حال ، ما نگران هستیم که بیش از حد توجه فعلی به تحقیقاتی انجام شود که به یک هدف ابزاری خدمت می کنند ، منظور ما این است که از علوم اجتماعی برای توجیه و ترویج شیوه های حفظ وضع موجود استفاده می شود. دلایل درگیر شدن در علوم اجتماعی و همچنین هنر و علوم انسانی فراتر از اثربخشی حفاظت بیشتر است. در این سرمقاله ، ما به طور خلاصه توضیح می دهیم که چگونه گسترش انواع تحقیقات علوم اجتماعی و سهم هنرها و علوم انسانی می تواند به دستیابی به پتانسیل تحول گرا در حفاظت کمک کند.