طی دهه های گذشته نیجریه شاهد رشد سریع مالکیت وسایل نقلیه بوده است. این مسئله برای زیرساخت های جاده ای ، تقاضای سوخت ، محیط زیست ، کنترل و مدیریت ترافیک و ایمنی جاده ها چالش های جدی را ایجاد می کند. در این مقاله رشد مالکیت وسایل نقلیه در نیجریه مورد بررسی قرار گرفته و پایه زمینه ای برای اصلاح سیاست کشور در مورد حمل و نقل و سایر بخش های اقتصادی فراهم شده است. تجزیه و تحلیل تکنیک واریانس برای مقایسه رشد مالکیت وسایل نقلیه در بین چهار دهه از دوره مطالعه استفاده شد. نتایج نشان می دهد که تغییر قابل توجهی در رشد مالکیت وسیله نقلیه وجود دارد. دهه چهارم (۲۰۰۰ – ۲۰۱۰) بیشترین مالکیت وسیله نقلیه را داشت. این روند به ترتیب نزولی تا دهه دوم (۱۹۸۰ – ۱۹۸۹) ، دهه اول (۱۹۷۰-۱۹۷۹) و دهه سوم (۱۹۹۰ – ۱۹۹۹) دنبال شد. این امر حاکی از رشد فوق العاده ای در مالکیت وسایل نقلیه است که پیامدهای جدی برای سیاست گذاری برای محیط زیست ، تقاضای انرژی ، زیرساخت های جاده ، ایمنی جاده ، پارکینگ شهری ، مدیریت ترافیک و تولید خودرو دارد. بنابراین ، نیاز به سیاستگذاران برای تجدید نظر در سیاست های موجود در بخش های آسیب دیده در راستای واقعیت فعلی در مورد رشد مالکیت وسایل نقلیه وجود دارد.