اهمیت قوم شناسی
بیش از ۱۲۰ گیاه دارویی آفریقای جنوبی برای درمان بیماری های دهان و دندان مورد استفاده قرار می گیرند. با وجود مجموعه گسترده ای از مطالعات ضد میکروبی که روی گیاهان آفریقای جنوبی انجام می شود ، هنوز تحقیقات محدودی در مورد عوامل بیماری زا در ارتباط با عفونت های دهان انجام شده است. با مشورت با ادبیات اتنوبوتانیک موجود ، این مطالعه به بررسی اثر ضد میکروبی برخی گیاهان دارویی آفریقای جنوبی در برابر پاتوژن های دهان می پردازد.
هدف از مطالعه است
برای تهیه شرح مفصلی از خاصیت ضد میکروبی گیاهان دارویی منتخب آفریقای جنوبی که بطور سنتی برای درمان عفونت های دهان استفاده می شوند. تأثیر تشکیل بیوفیلم Streptococcus mutans و پروفایل سمیت این گیاهان نیز مورد بررسی قرار گرفته است.
مواد و روش ها
در مجموع ۱۳۶ عصاره آبی و آلی و شش روغن اساسی از ۳۱ گونه گیاه مختلف تهیه شد. این نمونه های گیاهی برای اثر ضد میکروبی در برابر نه پاتوژن های خوراکی با استفاده از روش رقت ریز میکروبی مورد آزمایش قرار گرفتند. عصاره های گیاهی که مشخص شد فعالیت ضد میکروبی قابل توجهی در برابر S. mutans دارند ، در مورد اثر بر تشکیل بیوفیلم S. mutans با استفاده از تکنیک اسلایدهای شیشه ای ارزیابی شدند. پروفایل سمیت نمونه های گیاهی که مشخص شد فعالیت ضد میکروبی قابل توجهی دارند با استفاده از روش مرگ و میر میگو آب نمک مورد بررسی قرار گرفت.
نتایج
عصاره آلی ساقه Cissampelos torulosa کمترین مقدار MIC را ۰٫۰۵ میلی گرم در میلی لیتر در برابر هر دو گونه لاکتوباسیلوس نشان داد. این فعالیت ضد میکروبی بالا نیز با عصاره آلی برگ Spirostachys africana در برابر کاندیدا آلبیکنس مشاهده شد. در برخی موارد ، رابطه مستقیمی بین کاربرد سنتی گیاه و فعالیت ضد میکروبی مشاهده شده مشاهده شد. به عنوان مثال ، فعالیت قابل توجه (MIC <1.00 میلی گرم در میلی لیتر) در برابر هر سه گونه کاندیدا مشاهده شد. هنگامی که در برابر Clematis brachiata (برگ) آزمایش شد ، گیاهی که بطور سنتی برای درمان برفک دهان مورد استفاده قرار می گیرد. ساقه Englerophytum magalismonatanum فعالیت قابل توجهی را در برابر هر دو گونه Streptococcus نشان داد. (MIC 0.83 میلی گرم در میلی لیتر در برابر S. mutans و MIC 0.67 میلی گرم در میلی لیتر در مقابل S. sanguis). برگ Spirostachys africana بیشترین خواص ضد چسبندگی را در برابر تشکیل بیوفیلم S. mutans در هر دو 24 و 48 ساعت نشان داد و باعث کاهش بیوفیلم به ترتیب 5/97 و 86.58 درصد شد. اکثر نمونه های گیاهی مورد آزمایش در آزمایشگاه مرگ و میر آب نمک (BSLA) در نظر گرفته شدند ، اما 13 نمونه گیاهی با غلظت 1 میلی گرم در میلی لیتر سمی تلقی شدند.